Odpowiedz 
 
Ocena wątku:
  • 0 Głosów - 0 Średnio
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Zdobycie niemieckich torped naprowadzanych akustycznie
Offline
Profesor
Zarejestrowani
     
Liczba postów: 994
Dołączył: 19.01.2012
Okres:
Post: #1
Zdobycie niemieckich torped naprowadzanych akustycznie
Znane są fakty zdobycia niemieckich U-Bootów w czasie II wś np. U-110 z kompletną Enigmą czy U-570 ale bardzo ciekawa jest ta historia ....
30 lipca 1944 Cieśnina Koivisto - zatoka Fińska - radziecki ścigacz okrętów podwodnych MO-103 zatopił niemieckiego U-Boota 250 z którego uratowało się sześciu ludzi z dowódcą U-250 [ komandor porucznik Werner Schmidt.] na czele .
Wrak osiadł na głębokości 27 m .
Okazało się ze na pokładzie U 250 znajdowały się najnowsze tajne torpedy z naprowadzaniem akustycznym G7e T5 Zaunkenig (Strzyżyk).
Rosjanie wysłali spec oddział nurków którzy po wielu perypetiach podnieśli U-250 , łódź została podniesiona za pomocą dwóch pontonów, dotarła do Kronsztadu 14 września, a 15 września 1944 została umieszczona w suchym doku w Kronsztadzie. Na pokładzie znaleziono tajne dokumenty i maszynę szyfrującą Enigma i w/w torpedy .
Słów kilka o owych torpedach
G7e T5 Zaunkenig (Strzyżyk)

Torpeda miała następujące parametry techniczne:

Długość - 7186 mm.

Średnica koperty - 533 mm.

Waga - 1603 kg.

Prędkość - T2 - 28 węzłów, T3 - 30 węzłów, T4 - 20 węzłów, T5 - 24 węzły.

Zasięg jazdy - 3000 m przy 28 węzłach i 5000 m przy 30 węzłach „na gorąco” (T2), 5000 m przy 30 węzłach (T3), 7500 m (T3a), 5700 (T5).

Waga bojowego przedziału ładującego wynosi 280 kg.

Waga baterii - 665 kg.

Bezpiecznik - KHB Pi1 (modyfikacja T2), KHP Pi2 (modyfikacje T2 - T3) lub KHB Pi4 (modyfikacje T5, T5b i T11.

Typ bezpiecznika - stykowy bezstykowy (modyfikacja T2) bezstykowy (T4)

Pierwsze 80 torped T5 "Zaunkenig" (oznaczonych w raportach aliantów jako GMAT - niemieckie morskie torpedy akustyczne) wprowadzono do służby w sierpniu 1943 roku i jesienią tego samego roku zastąpiły one "Falke". Pierwsze egzemplarze tych torped miały zasięg 5700 metrów przy prędkości 42,3 km/h (25 węzłów), ale w kolejnych modyfikacjach, G7e T5d, te charakterystyki zostały zwiększone do 8000 metrów i 40,7 km/h (22 węzły). ). Obie odmiany nosiły na pokładzie 200-kilogramową głowicę odłamkowo-wybuchową.

„Zaunkenig” zachowywał się jak „Falke” – po pokonaniu pierwszych 400 metrów system akustyczny skierował torpedę na najgłośniejsze źródło dźwięku. Takim źródłem mogła być łódź podwodna, która wystrzeliła torpedę, dlatego zgodnie z procedurą po wystrzeleniu z instalacji dziobowej natychmiast zatonęła na głębokość 60 metrów, zachowując przy tym całkowitą ciszę. Dwa okręty podwodne zostały prawie na pewno stracone, gdy zostały trafione przez własne torpedy T5 – U-972 w grudniu 1943 r. i U-377 w styczniu 1944 r.

Szacuje się, że okręty podwodne wystrzeliły łącznie 640 torped T5, zatapiając 45 okrętów alianckich. Ich skuteczność mogłaby być znacznie wyższa, gdyby alianci nie opracowali szybko prostego, ale skutecznego środka zaradczego - źródła hałasu Foxera. To urządzenie, które składało się z kilku metalowych rur z wywierconymi w nich otworami, zostało wyrzucone za burtę i holowane około 200 metrów za rufą statku. Strumienie wody przebijające się przez otwory i uderzające o siebie rurki powodowały hałas kawitacyjny, który okazał się znacznie głośniejszy niż ten, który wytwarza śruba okrętowa. To narzędzie okazało się niezwykle skuteczne w odwracaniu torped od statków, ponieważ niemieckie torpedy akustyczne zawsze pędziły w kierunku źródła najgłośniejszego hałasu kawitacyjnego.

Pomimo urządzenia Foxer, załogi okrętów podwodnych miały bardzo dobrą opinię na temat skuteczności użycia torped Tsaunkenig przeciwko eskortom konwojów, a nawet nazywały te torpedy „Zerstererknacker”
06.11.2021 15:12
Znajdź wszystkie posty użytkownika Odpowiedz cytując ten post
Odpowiedz